

Bijna 'thuis'
Zondagavond gesproken in Santa Cruz, de gemeente van Luis en Cristina. Als we in Brazilië zijn is dit onze thuisgemeente en aan het einde van de dienst werden we door de gemeente uitgezegend naar Nederland. :) Ik sprak in de dienst over de kortste vraag, waar veel mensen mee leven: 'Waarom?' Aan de hand van het boek Ruth mochten we de gemeente bemoedigen, dat we soms niet weten waarom, maar dat God ondanks dat te vertrouwen is in de plannen die Hij maakt, ook al lijken die wa


Een zegen zijn.
Vanmorgen kwam alle leiding van de semi-internaten uit de regio bij elkaar. Er zou een ontmoeting zijn met personeel van de overheid, van de afdeling die gaat over kinderopvang. Vooraf mochten we eerst nog wat vertellen. God legde op ons hart om te benadrukken dat zij in de eerste plaats door God zijn geroepen om kinderen en hun gezinnen te zegenen, dat gaat boven het feit dat je een beroep, of taak hebt in een organisatie. Natuurlijk is er niks mis mee om je werk met passie


Waarin een kleine kerk groots is.
In Brazilië zijn, vooral in de grote steden, echt mega grote kerken waarin een paar duizend mensen bij elkaar komen. Een geweldig getuigenis natuurlijk van hoe God beweegt in dit land! Maar tegelijk zijn er in sloppenwijken en achterbuurten hele kleine gemeenten, die samenkomen in wat voor gebouwtje dan ook. Zondagavond sprak ik (Jaap) in zo'n klein kerkje, waar 10 mensen samenkwamen onder leiding van Antonio en Jeane. Ze zongen vol passie en heel hard en eerlijk gezegd zong


Op weg met 'o Rei Davi'
In dit geval is koning David een groot ijzeren vrachtschip met twee verdiepingen voor reizigers met hangmatjes. En een paar 'camarotjes' hutjes met een stapelbed, airco, douche en wc voor mensen die wat meer op luxe gesteld zijn, zoals wij. Vier dagen en nachten, over de rivier de Purus van Labrea naar Manaus. Dwars door het oerwoud! De natuur is prachtig, sterrenhemel 's nachts vanuit de hangmat geweldig! Nu denk je natuurlijk...hangmat je had toch een luxe hut? Maar koning


Amazone...
Zaterdag vertrokken we met de auto om 4 uur s 's morgens naar het vliegveld in Belo Horizonte, een reis van bijna 5 uur. Vandaar was het vliegen naar São Paulo, wachten.... vliegen naar Brasília, rennen.... en net op tijd voor het vliegtuig naar Porto Velho, waar we om 23 uur aankwamen. Met een taxi gingen we naar een eenvoudig hotel met de naam 'Cielo'. Klinkt als hemels.... nou na deze dag was elk bed hemels om op te liggen. We waren nog niet op onze bestemming, daarvoor m


We zijn op weg...
Dinsdagmorgen heel vroeg zijn we vertrokken naar Brazilië. Wij, dat zijn Jennie en Jaap en Rob en Vera. Even voorstellen: Rob is onze tweede zoon (46), getrouwd met Mirjam en samen hebben zij 4 kinderen, waarvan Vera de oudste is. Terwijl al onze andere kinderen terug zijn geweest in Brazilië, had Rob het verlangen om dat samen met ons te kunnen doen. Dus heeft hij een ticket gekocht en is mee op reis. Vera, zijn oudste dochter (20 jaar) is deel van onze privé project om de o











