George en Gizelle
Na een flinke reis naar het uiterste noorden van Brazilië, aan de grens van Venezuela en Guana, werden we opgehaald door George en Renaldo van het vliegveld. George en Gizelle hebben zelf geen auto, maar Ronaldo, een gemeentelid en lid van de gemeenteraad, was zo aardig om te willen rijden. Het was een trip van zo'n 4 uur maar het waren vooral de enorme gaten in de weg die het meer deden lijken op een afdaling van een piste.
Sommige gaten waren zeker 40-50 cm diep, maar onze coureur heeft de meesten gemist! We kwamen donderdagavond veilig aan in São Luiz do Anauá.
De volgende middag brachten we een huisbezoek bij een gezin die een flink eind buiten het dorp woonde. Het asfalt hield op en we passeerden smalle houten bruggetjes. Het was een heerlijk ontmoeten met mensen die vol vertrouwen God dienden op hun eenzame plekje. Op de terugweg stonden we in het donker met een lekke band.
Na wat uitrusten was er 's avonds een bijbelstudie/bidstond en op zaterdag stond er een mannen-ontmoeting op het programma. Als thema sprak ik over:" Wie is jouw Bijbels voorbeeld? En "Welk voorbeeld ben jij voor anderen? Het leverde mooie gesprekken op ook tijdens het eten. We zaten op een soort boerderijtje en voor deze gelegenheid was een geit geslacht en heerlijk klaargemaakt.
Zondagmorgen was de kerk behoorlijk vol, mensen waren duidelijk nieuwschierig naar de Hollanders. Het werd een heerlijke dienst, met aanbidding vanuit de bekende liederen uit Johan de Heer, natuurlijk in het Portugees. We merkten dat God aan het werk was in de harten van de mensen. Na de preek mochten we bidden voor genezing van een Braziliaanse zendelinge die onder de vele Venezolanen werkt die in deze regio wonen. (zie foto hieronder).
Zondag stond er nog een tweede dienst op het programma in de avond. Het kerkje in het dorp, waar zo'n 8000 mensen wonen, zat vol. Jennie sprak bij de kinderen (zie foto hieronder) .
Dat een buitenlander komt spreken was nog niet eerder gebeurd. Tussen de diensten door zijn we mensen gaan bezoeken. Mooi om te zien hoe mensen in eenvoud leven, met wat dieren voor melk, kaas en grote liefde voor God en Zijn schepping. Hard werken in de hitte, want elke dag was het afzien in een brandende zon met temperaturen ver boven de 30 graden. Aan het einde van de preek deed ik een uitnodiging om je leven aan Jezus te geven en een tienerjongen gaf zijn leven aan Jezus. Ik had gesproken over Petrus die uit de boot stapte en vergeleek aan het einde van de preek de kerk als een veilige boot. Laten we uitstappen uit de boot en de mensen die we buiten ontmoeten vertellen over Jezus, ook al voelt dat misschien als lopen op water. Ik ging bij de deur van de kerk staan en nodigde de mensen uit met een hele grote stap uit de 'boot' te stappen over de drempel van de kerk naar het zendingsveld daarbuiten. Prachtig hoe iedereen met een grote smile en enthousiasme uit de boot stapten of zelfs sprongen!
Maandagavond hadden we een dienst in een iets groter dorp op een 1 uur rijden afstand. De dochter van de voorganger zou de volgende dag 15 jaar worden. En dat is een bijzondere gebeurtenis en groot feest in het gezin. Daarvoor hadden ze een prachtige buiten locatie gehuurd waar we de dienst zouden houden. Natuurlijk moesten we ook twee liedjes in het Nederlands zingen en mochten we de groeten overbrengen van Kom en Zie in het verre Nederland. De groep van zo'n 50 mensen omarmden het woord dat we mochten brengen. Een van de broeders vertelde dat hij met regelmaat als zendeling werkte in Pakistan en Malawi en vertelde een paar ontroerende ontmoetingen vanuit zijn zendingsgebied. We beloofden voor elkaar te blijven bidden en contact te houden. Bij vertrek gaf hij mij een boekje dat hij had geschreven met de titel: "Judas Iscariot en jij en ik, wat hebben we gemeenschappelijk?"
George en Gizelle zijn hier echt op hun plek, als voorgangers in dit kleine dorp. Je ziet hun liefde voor de mensen en ook dat de mensen in de kerk hen dragen in hun bediening. Binnenkort zullen zij naar Manaus afreizen, ook omdat Gizelle verder onderzoek nodig heeft voor haar gezondheid. Er zal waarschijnlijk een operatie nodig zijn. Als ELO zijn we dankbaar dat we hen mogen ondersteunen ook met financiën. We hebben hiervoor onze High 5 actie, waar je met 5 euro per maand hen kunt helpen. Ze leven eenvoudig, lenen een auto als dat nodig is of een brommer... Ze ontvangen een kleine bijdrage van de kerk maar zijn daarnaast afhankelijk van giften, zoals die van Stichting ELO.
Ze willen jullie heel hartelijk bedanken dat jullie via ELO helpen in de bediening die zij mogen hebben in het Koninkrijk van God.
Het waren intensieve dagen en na elke dienst waren we blij dat we een koude douche konden nemen en even bijkomen.... Woensdag worden we weggebracht naar Boa Vista en vertrekken we om 03.00 uur donderdagmorgen naar Belo Horizonte en vandaar reizen we door naar São João del Rei, de plaats waar we als gezin hebben gewoond.
Dank jullie wel voor jullie gebed en steun. We weten ons verbonden en gedragen door jullie gebed.
