top of page

São Gonçalo - RJ

45 minuten geleden
2 minuten om te lezen

We kwamen in het donker aan, nadat we er bijna 8 uur over gedaan hadden.... veel regen en langzaam rijden. Antonio, die op het terrein woont had ons verteld dat het vrij rustig was in de wijk. We konden de wijk inrijden, met open ramen, binnenverlichting aan en met de knipperlichten aan... We kwamen veilig aan.

De nacht daarop waren opnieuw de wegen geblokkeerd. Er waren blokkades opgeworpen door de regerende bende dat je alleen stapvoets, zig-zaggend over de weg kon. Op deze manier was er maar één manier om de wijk in of uit te gaan. Zij laten hun macht zien en veel mensen trekken zich in hun huisjes terug.


Jiu jitsu.

Twee meisjes waren naar het project gekomen omdat ze gehoord hadden dat hier eten was en thuis was niks. Thije had nog pepernoten en kleine stroopwafeltjes meegenomen uit Nederland, dus dat werd een feest, ondanks dat de regen met bakken uit de hemel kwam. Dankbaar keken we naar boven naar de overkapping die we hadden kunnen laten bouwen vorig jaar. Antonio zal nog zorgen dat de afwatering van het dak netjes aan de zijkant in een goot terecht komt in plaats van naar beneden klettert.


Nieuwe pakken. Verschillende kinderen hadden nog geen jiu jitsu pak en dankzij jullie financiële hulp hebben geld kunnen achterlaten bij Silvana, om 7 nieuwe pakken te kunnen kopen € 60,00 per pak. In oktober zullen ze opnieuw meedoen aan een toernooi in Rio de Janeiro. Vorig jaar kwamen ze trots met verschillende medailles thuis.


Muziekles.

Het zit gewoon in de Braziliaanse kids: ritme en muziek. Het is dan fantastisch dat zij twee keer in de week les krijgen van een echte christen muzikant, hij speelt geweldig gitaar, piano of drums. Als Nederlander komt de les wat chaotisch over. De leraar loopt langs de kinderen en geeft geduldig allerlei aanwijzingen, terwijl het hele orkest speelt, volgens mij iedereen een ander lied. Maar het heeft resultaat en tenslotte komt er iets moois tot stand.


Antonio en Jeane wonen op het terrein en zijn als een vader en moeder voor de kinderen. Hij kent ze allemaal bij naam en neemt alle tijd om hun verhalen aan te horen. De lessen zijn allang afgelopen maar de kids blijven maar wat graag nog een tijd spelen, praten en gewoon rondhangen.... voordat ze weer de onveilige wijk in wandelen.

Vanavond staat Antonio weer met stropdas in de kerk om zijn kleine gemeente te leiden. Maar een groot deel van zijn bediening en kudde loopt nu om hem heen....


Thije en zijn moeder Mardieke hebben nog het Christusbeeld bezocht en zijn ondertussen weer veilig in Nederland aangekomen. We gaan nog even verder met onze reis en gaan terug naar de basis van de zending in São João del Rei.


Hartelijke groeten,

Jaap en Jennie.

 
 
Alle blogs

2023 Stichting ELO Rotterdam

bottom of page