We zijn op weg...

Dinsdagmorgen heel vroeg zijn we vertrokken naar Brazilië. Wij, dat zijn Jennie en Jaap en Rob en Vera. Even voorstellen: Rob is onze tweede zoon (46), getrouwd met Mirjam en samen hebben zij 4 kinderen, waarvan Vera de oudste is. Terwijl al onze andere kinderen terug zijn geweest in Brazilië, had Rob het verlangen om dat samen met ons te kunnen doen. Dus heeft hij een ticket gekocht en is mee op reis. Vera, zijn oudste dochter (20 jaar) is deel van onze privé project om de oudste kleinkinderen een keer mee te nemen naar de plek waar hun ouders zijn opgegroeid en zo kennis te kunnen maken met de Braziliaanse invloeden in ons gezin! Na Jamie en Sem, was het nu de beurt aan Vera. Eerlijk is eerlijk.... alle kleinkinderen komen zeker niet aan de beurt, dat zijn er totaal 13 en dat kan bruin niet trekken!

We zijn aangekomen in São João del Rei.

We vertrokken met een dik vest aan en een temperatuur net boven nul, maar toen we om 23.00 uur Nederlandse tijd aankwamen in Rio, sprongen alle poriën open... het was 38 graden celcius! Luis stond op ons te wachten en we reden naar de wijk waar de zending actief is. De vorige keer konden we de wijk niet in vanwege het geweld op straat, maar nu was het gelukkig een stuk rustiger en konden we de wijk inrijden, als we ons aan alle regels van de bende hielden. Aanvankelijk hadden we het plan om na de reis uit Nederland gelijk door te rijden naar Minas (reis van bijna 6 uur), maar het leek ons toch beter om even een nachtje in Rio te blijven om bij te komen. Ja verstand komt met de jaren...

Trouwens, wat een fantastische plek is dat toch, een oase midden in een wijk vol geweld en ellende. Wat een geweldige bediening is het om daar te mogen werken, licht en liefde te brengen. Later op onze reis komen we er nog terug, dan misschien wat meer details.

Vandaag, woensdag, reden we door de bergen naar São João del Rei, genietend van de prachtige uitzichten en van de zon die met ons mee ging, alleen toen we in onze oude woonplaats aankwamen, barstte de hemel open en stroomde het dorp bijna onder. Als Nederlanders klagen we wel eens over een regenbuitje, maar dit was een moesson inclusief licht en donder. Het was dat we zeker wisten dat God had beloofd dat Hij de zondvloed niet zou herhalen...!

Nadat de waterdamp optrok, zagen we hoe hard de Brazilianen hadden gewerkt. In onze vorige reis hadden we verteld dat er een enorme renovatie nodig was aan het gebouw. De woonruimtes zijn gerenoveerd, inclusief het Jaap-en-Jennie plekje boven aan de trap.

Het is echt genieten om weer even 'thuis' te zijn in Brazilië en de Brazilianen hebben ons verwend bij aankomst! De koelkast zat vol met allerlei lekkere dingen! Het is bijzonder om de oude herinneringen te horen van Robbert-Jan en hoe hij zijn dochter Vera mee kan nemen in de kostbare herinneringen. Hoewel we maar 2 dagen hier blijven, was ook het weerzien met de kinderen die door de zending worden opgevangen hartverwarmend. Al vele generaties worden zij hier met liefde opgevangen en boven alles leren zij de liefde van Jezus kennen. Deze zegen werkt door de generaties heen en door de kinderen worden de ouders bereikt. En wat vinden jullie van de nieuwe T-shirts..... met dank aan Kom en Zie Schinnen!

Morgenochtend om 4 uur vertrekken we richting Porto Velho, de rand van de Amazone, waar we verwachten om 23.00 uur aan te komen. Hartelijke groeten uit São João del Rei.

Jaap en Jennie.

Rob en Vera.